Janus Breki
 

Gullkorn og lífspælingar Janusar Breka

Við höfum verið hægt og rólega og með stækkandi bumbu verið að búa Janus undir að eignast nýtt systkini. Hann var spurður um daginn hvort hann væri að fara að eignast lítinn bróður og þá heyrist í þeim stutta:" Eða systur." Hann var þá spurður hvar litla barnið væri og hann var fljótur að svara: "Heima hjá sér." Sem er í sjálfu sér alveg rétt {#emotions_dlg.smile}.

Halli frændi var að passa hann eitt kvöldið þegar Janus var að óþekkast eitthvað og Halli skammaði hann. Janus horfir á hann ákveðnum augum, mundar byssu með hendinni, miðar á hann og segir: "PÆNG!"

Eitt kvöldið var ég að leggja Janus í rúmið sitt og hann biður um að fá kisu til sín, ég fer og sæki kisubangsann hans en þá segist hann vilja fá stóru kisu. Þar sem hann á engan annan kisubangsa þá spurði ég hann hvort hann væri að meina Kúra. Já, hann vildi fá Kúra. Ég reyndi að útskýra fyrir honum að Kúri hefði orðið veikur og dáið og ætti nú heima hjá Guði. Þá sagði þessi elska:"Mamma, viltu sækja hann?" Svolítið ungur til að skilja að maður getur ekki sótt fólk né dýr til Guðs. Litla krúttið!

Ég fór með Janus í leikskólann einn morguninn, sem er ekki frásögum færandi nema að hann er víst alveg óendanlega vinsæll hjá kvenpeningnum. Ein lítil snáta á deildinni hans heilsar honum þegar við komum. Horfir á hann aðdáandar augum og segir örugglega svona 4-5 sinnum: " Hæ Janus" Á endanum spyr ég hann hvort hann ætli ekki að heilsa henni, þá snýr hann sér að henni og segir :" Þú þarft ekki að segja svona oft hæ við mig". En heilsar ekki til baka. Hún hélt bara áfram að brosa til hans. Þá segir leikskólakennarinn við mig: " Hún er svo skotin í honum Janusi". Hann byrjar snemma þessi elska. Það hefur gerst þó nokkrum sinnum að foreldrar hafi sagt: "Já, er þetta Janus Breki. Hún talar ekki um neinn annan,"

Janus gisti í Hveragerði hjá ömmu sinni og afa eina helgina og hafði meitt sig eitthvað í puttanum og amma hans segir við hann: "Æ, elskan mín" Þá heyrist í þeim stutta: " Ég er ekki elskan, ég er bestur."

 

Við sáum sjúkrabíl um daginn og Janus segir: "Er einhver dáinn?" Ég segi: " Ég veit það ekki, maður þarf nú ekki að vera dáinn til að lenda í sjúkrabíl. Ég þurfti nú einu sinni að hringja á sjúkrabíl handa þér." Janus: " Var ég dáinn?" Ég: "Nei, sem betur fer ekki" Janus: "Var einhver að lemja mig? "

Ég bað Janus að gera mér GREIÐA, þá heyrist í honum: "Mamma, ég get ekki greitt þér"