Vefdagbók

Jamm og jæja.

Sælt kæra fólk, 

Hvað er að frétta :)  Hér er ýmislegt að frétta.  MJJ kominn í miklar mútur þannig að hann gengur hér um bæði djúpradda og skrækur, vex sem arfi. 

Helena á oft frábær orð, t.d. um daginn spurði hún hissa: Er jarðskjálftur? hahaha þessi elska er svo dásamleg.

Kleó er söm við sig, átvagl og dekurrófa.  Sér um að setja kattahár alls staðar.  Á húsgögn, á föt, í Tupperwaredósir og bara út um allt :)  en ég brosi bara og tíni þau úr.

Jæja, man bara ekki eftir neinu fyndnu akkúrat núna.

Lifið í friði.

Raunveruleikinn............

Sæl og blessuð!

Nú getur maður sagt að í næsta mánuði byrjar skólinn.  Hér á þessu heimili er bæði tilhlökkun og kvíði.  MJJ fer úr hverfisskólanum í Foldaskóla, í unglingadeild!

Já litla örverpið mitt er að fara í 8.bekk.  Ég búin að fá bækling um fermingafræðslu, búin að panta sal fyrir fermingaveisluna, hann búinn að láta okkur foreldra fá lista yfir hvað hann vill í gjöf 

Ég er svo stolt af börnunum  mínum.  Þau hafa gengið í gegnum fullt af erfiðum hlutum eins og margur og staðið sig vel og eru góðar manneskjur.  Þau eru góðar manneskjur vegna sinna eigin persónuleika, vegna sinna gena sem þau hafa erft frá okkur foreldrum þeirra, foreldrum okkar og foreldrum þeirra og svo framvegis (eða afturvegis)

Núna í sumar dó kona sem var mér afar kær, kona sem var einmitt mjög góð manneskja.  Hún hét Steinunn og var systir mömmu.  Sambandið á milli mömmu og Steinunnar var svo fallegt. Þær voru systur og vinkonur. Steinunn var tvíburi í móðurkviði en því miður lést hinn tvíburinn á meðgöngu.  Tveimur árum síðar fæddist mamma og var hún stundum kölluð "hinn tvíburinn" því þær voru svo líkar að utan sem innan.  Ég veit ekki hvernig maður huggar fólk sem missir hluta af sjálfri/sjálfum sér

Sorgin leyfði fjölskyldu Steinunnar ekki að ná andanum áður en hún bankaði upp á aftur er annar nákominn lést og í millitíðinni hafði aldraður frændi minn látist einnig.  Í þessu öllu stendur móðir mín upprétt og jafnvel hugsar um okkur krakkana eins og alltaf. Ég dáist að móður minni fyrir kærleika hennar sem er óþrjótandi, fyrir dugnað og kjark sem er endalaus og fyrir að halda alltaf áfram þrátt fyrir að lífið hafi skellt oft á tíðum harkalegum hindrunum á hennar lífsleið.

Lífið gefur okkur líka dásamleg augnablik og bætir við ættingjum.  

Til allra þeirra sem lesa þessar furðulegu síður mínar - takk fyrir að gefa ykkur tíma í að lesa þetta.  

Munið að sjá það fallega í því smáa - litlum augnablikum þegar þú gengur framhjá litlu barni sem fitjar upp á nefið og brosir til þín, þegar þú tekur eftir eldri hjónum leiðast eða tekur eftir blóminu Gleym mér ei. 

En þú ert ekki mjó........

Sælt veri fólkið.

Ég þurfti að rökstyðja fyrir yngri syni mínum af hverju ég hefði málað mig um augun (honum finnst það algjör óþarfi þar sem ég er gift).  Ég sagði honum að ég hefði þurft að fara í búðina og af því ég er búin að vera með flensuna svo lengi þá vildi ég mála mig svo ég liti ekki út eins og draugur............smá þögn hjá spekingnum og svo sagði hann:  En þú ert ekki mjó.  Ha? hváði ég.

Draugar eru mjóir þannig þú lítur ekki út eins og draugur.  Já elsku börnin eru alltaf jafn yndisleg.  Eftir að ég var búin að hlæja þá útskýrði ég að sú merking sem ég legði í það að líta út eins og draugur væri að vera fölur og slapplegur. 

Jaaaá heyrðist bara í honum.

Ég er hætt að fylgjast með hraða tækninnar sem þýðir bara eitt, ég er að eldast.  Krakkarnir eru byrjuð að taka símann af mér ef þarf að gera eitthvað (ég hafði kunnað ýmislegt áður og ekki þurft að láta rífa símann úr höndunum á mér) og stilla hann fyrir mig. 

Það eru byrjaðir gelgjustælar hjá Magnúsi, systur sinni sérstaklega til ama.  Hún tautar oft:  Guð minn góður, var ég svona?!

Kleópatra mín......

Jæja - aumingja kötturinn fær að finna á því, fær að finna til tevatnsins, fær að finna hvar Davíð keypti ölið, að enginn er óbarinn biskup.

Kleó hefur tekið upp á því að sofa til fóta hjá okkur hjónum, hún hefur nokkrum sinnum fengið sængina hans Jóns yfir sig og á sig þannig hún hefur fært sig yfir á minn helming.  Einnig finnst henni voða gott að klifra upp á mig og sofa á bringunni á mér eða á hliðinni á mér.  

Í nótt gerðist það svo að Jón var búinn að hrekja hana óvart af horninu með því að vippa henni frá þannig hún ákvað að klifra upp á bringuna á mér.  Ég vakna alltaf þegar þessar litlu loppur byrja að klífa mig og svo kemur hún sér fyrir á bringunni á mér.  Núna ákvað hún samt að snúa rassinum á sér í andlitið á mér.  Mér fannst það ekkert sérstaklega spennandi en við sofnuðum báðar. En viti menn ég sofnaði svo djúpt að ég steingleymdi að hún var á bringunni og sný mér snöggt á hliðina og elsku Kleó skutlast næstum í bókahillu sem er við hliðina og á gólfið.  Hún varð eitthvað fúl yfir þessu og lét ekki sjá sig lengi sama hvað ég sendi mörg kyssi-hljóð út í loftið en hún hefur lært að ef einhver notar kyssihljóð þá kemur hún.

En hún var síðan búin að fyrirgefa okkur þegar við vöknuðum og fórum á fætur því þá var hún svo gasalega svöng og vafði sig á milli fóta okkar :)  Annars gengur vel með hana.

Nú fara allir ungarnir okkar Jóns að byrja í skólanum á vorönninni, Róbert fer aftur í HR, Helena í Borgarholtsskóla og Magnús í Hamraskóla.  

Eigið góðar stundir.

Dálítið gott á mig þegar ég hef hneykslast á einhverju og geri svo það sama!

Þannig er  mál með vexti að þegar ég var um þrítugt átti ég það voða mikið til að vera með sleggjudóma, alveg hægri vinstri.  Eftir 33 ára aldur varð ég aðeins linari í dómum og fór að sjá aðstæður fólks öðru ljósi. 

Ég t.d. átti það til að hneykslast þegar fólk var að kyssa og kjassa dýrin sín og tala um þau eins og börnin sín og ég veit ekki hvað og hvað.  Um 35 ára aldurinn skyldi ég að fólki þætti vænt um dýrin sín og hugsaði vel um þau.  

Nú er búin að eiga Kleópötru, Kleó, í rúman mánuð og mig langar helst að láta hana sofa í vöggu við hliðina á mér!! Er þetta hægt nei held ekki sko!

Það er mjög vont veður hér í kvöld og höfum við haft kveikt á kertum með þá leyndu ósk að rafmagnið fari af en það fór ekki þannig nú slekkur maður bara ljósin og segir góða nótt kæra fólk :)

Fengum okkur kött...............aftur.

Kæra fólk!

Það hefur fjölgað á heimilinu.  Í hópinn okkar hefur komið kötturinn Kleópatra.  Ljúf og blíð kisa, sem til að byrja með leyfði helst ekki að láta halda á sér en leyfir það núna þótt henni finnst það ekkert æði.  Hún hafði verið hjá okkur í 2 sólarhringa þegar ég fór með hana á dýraspítala og lét taka hana úr sambandi og ormahreinsa og örmerkja - aumingja greyið skildi ekkert í þessum leiðindum í okkur.  Þegar ég og MJJ og Helena komum síðan að sækja hana seinna þann dag úr aðgerðinni þá þurfti 2 starfsmenn til að koma henni í búrið því hún var sko alls ekki ánægð með þjónustuna þarna!!  Við komum með hana heim og þar gekk hún um eins blindfullur sjóræningi.  Sofnaði hér og þar og alltaf með opin augun - okkur fannst þetta mjög óþægilegt hvernig hún gat starað á okkur án þess að blikka augunum en eftir símtal á spítalann kom í ljós að fita er borin í augun á dýrunum og þau geta því sofnað með opin augun sólarhring á eftir aðgerð.  Síðan hefur þessi elska fyrirgefið okkur því hún kemur upp í hjónarúm á nóttunni með fullt af "gjöfum" handa okkur Jóni, yfirleitt gerir hún þetta það hljóðlaust að við vöknum ekki og tökum fyrst eftir því á morgnana að nokkrar leikfangamýs eða spotti eða ullarsokkur er kominn upp í rúm til okkar 

Hún er afskaplega forvitin og þefar af öllu og þefar út í loftið þegar einhver ný lykt kemur á heimilið og heyrnin er í lagi því ef eitthvert skrjáf heyrist í eldhúsinu þá er hún mætt þegjandi og hljóðalaust eins og vofa.

Kleó, eins og hún er kölluð, er mjög klifurgjörn.  Hún t.d. klifrar upp í bókahillu við hliðina á rúminu mínu og treður sér ofan á bjútíbox, eða stekkur upp í 3 hillu á annarri bókahillu og situr þar og starir á mann eða klifrar upp skúffugrindur í fataskápnum mínum og kemur sér svo fyrir í einni hillunni.  Í eitt skiptið hafði ekki lokast alveg hurðin á fataskáp Jóns og hún kom sér þar inn og klifraði upp skúffur og tróð sér svo á bakvið stöngina sem herðatrén eru hengd á og lá ofan á skyrtunum!!

Jæja elskurnar - hafið það sem allra best

Hulda

Hulk.

Sæl og blessuð kæra fólk.

Ég er farin að fá hitaköst.  Hvort sem það er aldri eða nýjum lyfjum um að "þakka" veit ég ekki en þessi köst eru líklegast komin til að vera í einhvern tíma.  Þegar ég fæ þessi köst þá finnst mér óþægilegt ef einhver er utan í mér eða liggur á mér að hluta eða bara talar voða mikið við mig.  Ég var að reyna að útskýra þetta fyrir Magnúsi, þ.e. um hvað þessi hitaköst snéru og af hverju ég hefði hvæst obbolítið á hann þegar hann vildi liggja á mér og spyrja mig þúsund spurninga.  Ég sagði að þegar þetta gerðist þá einhvern veginn hitnaði ég öll og jafnvel svitnaði og yrði eiginlega bara frekar pirruð.  Jaaaaá er þetta svona eins og þegar Hulk er að breytast? 

Mér fannst þetta frábær skýring hjá honum!

Ég hef lýst því hér áður að fjölskyldumeðlimir hafa gripið andann á lofti þegar nær dregur blæðingum hjá mér og stundum bakkað frá mér, nú erum við mæðgur á svipuðum tíma mánaðarins á þessum gleðidögum og eru mennirnir í þessari fjölskyldu farnir að hengja höfuð þegar þeir gera sér grein fyrir þessu.  

Þegar ég var yngri þá var ég svo handviss um margar minningar mínar - þær bara hlytu að vera 100% réttar af því þannig man ég það.  Síðan kom oft í ljós eftir hláturrokur móður minnar að sumar minningar mínar voru ekki réttar, ekki einu sinni rangar heldur barast ekki til heldur.  Núna skil ég hana að vissu leyti því börnin mín skella þessu kinnroðalaust á mig :)  Ég sagði í kvöld sorrý við MJJ því ég hafði ekki eirð í mér til að hlusta á eða skoða Lego, þetta var líklegast í 15 skiptið sem hann spurði mig í dag, þegar ég hafði sagt sorrý þá heyrist í honum, vá í fyrsta skiptið sem þú segir sorrý við mig og ég sagði nei það er ekki rétt, jú segir hann, þá minnti ég hann á að ég hefði sagt einmitt sorrý um daginn og hann hefði sagt nákvæmlega það sama við mig þá.  Hann mundi þá að það hefði gerst.

Lifið í friði.

Átt þú 2 en pabbi 1?

Góðan daginn gott fólk.

Ég fór í helgarferð til Akureyrar um daginn.  Á meðan ég var að pakka niður sat örverpið á hjónarúminu og fylgdist með.  Ég var með alla fataskápa opna til að sjá hvað ég átti og máta hvað ég ætti að taka með.

Í miðju ferlinu spyr hann hissa:  Mamma, átt þú 2 fataskápa en pabbi bara 1?  

Magnús verður fljótt hærri en ég og þar með verð ég minnst í fjölskyldunni.  Þetta er takmarka flestra í ættinni minni og minnir mig á Sigþrúði ömmu mín en hún var lágvaxin með afbrigðum og í hvert skipti sem við fjölskyldan komum suður frá Skagaströnd var það fyrsta sem maður gerði að máta sig við ömmu 

Eldri börnunum finnst Magnús Jón sleppa vel með flest allt.  Hann fær allt, má allt og kemst upp með allt (hafa ber samt í huga að MJJ er afskaplega ljúfur og gerir eiginlega ekkert nema spyrja um leyfi fyrst) Hann má fá dót, hann má svara öðruvísi en þau máttu, hann má seinka heimanámi um 1 klst kannski sem þau máttu ALDREI gera annars færi hausinn af þeim (þeirra orð ekki mín) Ég er enn að dúlla við MJJ sem ég var löngu hætt að gera með þeim eins og t.d. að hjálpa honum að taka Lego upp úr gólfinu eða leyfa honum að sleppa að taka til.

Yfirleitt tekst manni ekki að hrista upp í Róberti en ég sá tækifærið og greip það (nastý mamma).  Þannig var að við vorum að tala um peninga og vinnu og Róbert fór að tala um unglingavinnu við MJJ.  "Þú þarft að fara í unglingavinnuna og safna pening þar. "  Þá segi ég:  Æ veistu ég held að hann fari ekkert að vinna bara fyrr en kannski 9. eða 10. bekk eða eitthvað" og svo yppti ég öxlum kæruleysislega.  Svipurinn á frumburði mínum var stórkostlegur.  Hneykslaður spurði hann:  Af hverju ætti hann að sleppa?  Augabrúnir hans lengst upp á enni og augun galopin.  Ég gat nú ekki strítt þessari elsku lengi og sagði honum að það væri farið að stytta unglingavinnuna, þ.e. það er ekki vinna fyrir nema kannski 9. eða 10. bekk síðast er ég vissi.

Nú er sumarfrí og MJJ eiginlega saknar skólans.  

En nú er hann búinn að hella úr 2 stórum kössum af Lego á stofugólfið og því framundan Lego upptínsla hjá húsmóður :)  Æ það er allt í lagi, hann er nú litla barnið mitt 

Á ljóshraða var ..............

Komið þið sæl,

Konur eru skrýtnar.  Þetta kom allt í einu upp úr örverpinu eitt kvöldið.  Ekki komu nánari skýringar á þessu svo ég hóf laaaangan fyrirlestur um það hvað við konur værum frábærar, værum alltaf að skipta um skoðun jafnvel í sömu setningunni, værum að pæla í skóm og svona.  

Dóttir okkar hringdi áðan og sagði:  Við (áhersla lögð á við) ætlum að koma við á eftir að sækja tölvuna mína.

Hvað segirðu.........meinarðu þá að hann komi líka?? (hún á nefnilega vin - VIN) fliss í henni og já hann ætlar að koma upp líka.  En ég er komin í náttkjólinn!!Ég verð þá að klæða mig! sagði ég alveg forviða. Já þú verður bara að klæða þig.

Á ljóshraða kvaddi ég barnið, greip brjóstahaldarann, leggings og peysu og hljóp inn á bað.  Nei takk þessi "vinur" hennar skyldi sko ekki sjá mig eins og hænurass!  Á fimm mínútum var ég klædd, komin með maskara, búin að greiða hárið til hlýðni og skellti svo á mig glossi sigri hrósandi.  Ha!  Já maður verður að reyna alla vega - svo kem ég fram og Jón sér að ég er komin með gloss og alles og hlær að mér þá tek ég eftir því að eiginmaður minn til 20 ára ætlar að taka á móti tilvonandi .öööö ég meina vini Helenu...í náttbuxunum og með svaka hárspennu í hárinu!!

Mér fannst hann full kæruleysislegur í klæðnaði og spyr hann gáttuð hvort hann ætli ekki að klæða sig eða alla vega taka hárspennuna úr hárinu.  Neibb, hárið flækist svo út um allt hjá honum.  Ég hægt og rólega þurrkaði ég glossið af mér, ég ætlaði ekki að skyggja á manninn í náttbuxunum með hárspennuna :)

Nú eru 2 vikur eftir af skóla og sumarið brostið á. 

Hafið það rosalega gott.

Mamma þú ert miklu fallegri núna!

Já það er ekki slæmt að byrja daginn á þessari setningu.

Þetta sagði örverpið mitt við mig eldsnemma í morgun:  Veistu það mamma að mér finnst þú miklu fallegri núna en þegar þú varst ung...........................en ég sjáði þig heldur aldrei þegar þú varst ung!

Hahahahaha - ég gat nú ekki annað en brosað - og svo skrapp ég aðeins með Róberti og kynnti mig og þá horfði konan á mig og sagði svo:  Bíddu ert þú mamma hans?! En þú ert svo ung

Það þarf varla að segja það að rauðum bjarma lýsti inni í herberginu og ég brosti svo breitt að ég fékk verk í eyrun!

Og til að skilja ekki prinsessuna út undan þá kom hún heim - opnaði herbergið sitt - snéri sér við og dæsti mikið og sagði með þunga:  Ég bara get ekki byrjað að taka til í þessu herbergi - það er ógeðslegt!!

(lesist hún settist á rúmið og mamman fór á hnén að brjóta saman föt og setja í óhreina tauið) 

Annars er bara allt gott að frétta - kusum ekki í Júróvisiondæminu - Jón tryllti upp á Þingvöll í gærkvöldi með vini sínum að taka myndir og ætlaði að ná Norðurljósunum og á leiðinni var himininn baðaður í grænum loga, þeir skrensa og leggja bílnum, trylla myndavélunum út og á þrífótinn og Kabúmm - Norðurljósin fóru!  

Pabbi hefði orðið 69 ára næsta laugardag og föðuramma mín hefði orðið 106 ára á föstudeginum og svo á sunnudaginn verður kaffiboð hjá ættingjum Jóns því amma hans hefði orðið 100 ára 14.febrúar.

Hafið það rosagott :)