Ritskoðað efni.....
OK, eru allir tilbúnir ?? NEMA HVAÐ........ég er afskaplega mikil áhugamanneskja um heilsu annarra, hvort sem það er mitt mál eða ekki, yfirleitt á þetta ekkert að koma mér við en eins og afskaplega margir vita læt ég það ekki stoppa mig. Ég er konan sem kallar ofan af 4.hæð til unglinganna á 1.hæð um að setja nú eitthvað undir útikertin svo þau brenni sig ekki niður í pallinn sem er svo fínn hjá þeim, ég er konan sem er að vísa ungri móður með barnið sitt á wc til að skipta á barninu og þegar hún reyndi að taka smásveigju þá kallaði ég hátt: NEI haltu áfram. Móðirin tók eitt skref áfram en snéri sér svo afsakandi við og sagði: Ég þarf að taka skiptitöskuna með. Já auðvitað sagði ég og reyndi að halda andlitinu.
Þar sem ég elska móður mína og móðursystur mínar afskaplega mikið ákvað ég (ritskoðað efni) Eins og vanalega létum við eins og við værum einar í heiminum á biðstofunni, reyndar var svo skrýtið að ég þekktir allar konur (4) á biðstofunni nema eina, var mikið að pæla í að heilsa henni líka en hélt aftur af mér. Svo fórum við 3 inn í sloppaheiminn. Ég fékk hvítan slopp, (ritskoðað) , er of ung sögðu þau 
Systurnar fengu fallega græna. Ég geng stolt út úr klefanum íklædd hvíta sloppinum og þá eins og íslenskum konum sæmir var mér sagt af 3-4 konum að sloppurinn væri öfugur hjá mér !
Ég bakkaði þokkafull til baka. Systurnar snéru sloppunum rétt. Við sitjum og mölum og mölum, ægilega gaman þarna. (Ritskoðað). Ég er fyrst kölluð inn og sviss bamm búmm, wham bam thank u mam. Eg leit semsagt gasalega vel út, en svo stillir þessi alvörugefni maður sér upp, grípur í gluggakarminn og segir með þungum tón: Hulda! (eins og við mátti búast var ég búin að ráðstafa litnum á kistunni, hvernig ég ætlaði að segja fjölskyldunni frá því að ég væri búin að vera og að það væri dálítið skrítið að segja svona alvarlegt við mig og ég sem er á bossanum!) en það sem þessi elska sagði var: Ef þú færð ekki bréf frá mér innan 3 vikna þá hittumst við ekki aftur. Hann var sem sagt að dömpa mér þarna og ég sagði, vonandi heyri ég ekkert frá þér.
Nú svo förum við gaggandi í klefana og allt það förum fram og fáum okkur í glas, skellum þeim í okkur, og skellihlógum síðan á leiðinni út (ætli einhver hafi farið í húsbann þarna) Svo komum við út úr húsinu ALVEG EINS OG Í AUGLÝSINGUNNI OG HLÆGJUM OG FLISSUM OG ALLIR VOÐA GLAÐIR.
Læknirinn minntist á það (í miðjum klíðum) hvort við ætluðum ekki á kaffihús á eftir (sé núna að það má misskilja þetta) en hann var að tala um mig og systurnar. Ég hélt það nú en neiii, þær slepptu því.
Dálítið langt síðan ég hef verið stöðvuð vegna þess að ég var of ung!! Dásamlegt. Samt spurði mamma mig, veit hún (konan í glerbúrinu) hvað þú ert gömul? Ja, hún sér kennitöluna mína. Ég er viss um að hún heldur að þú sér miklu yngri, farðu og spurðu og auðvitað fór ég að spyrja!
Svo tilkynnti Helena mér hverjum hún vill vera hjá ef við Jón skyldum taka upp á því að gefa upp öndina sama dag.