Áður en ég varð mamma

"Áður en ég varð mamma..."


Áður en ég varð mamma borðaði ég matinn á meðan
hann var heitur, gekk í hreinum fötum
og gat spjallað í rólegheitunum í símann.

Áður en ég varð mamma gat ég farið seint
í háttinn, sofið út um helgar, greitt mér
daglega og gengið um íbúðina án þess
að stíga á leikföng.

Áður en ég varð mamma velti ég því
aldrei fyrir mér hvort pottaplönturnar
á heimilinu væru eitraðar.

Áður en ég varð mamma hafði enginn kúkað,
pissað eða ælt á mig.

Áður en ég varð mamma hugsaði ég skýrt,
hafði fullkomið vald yfir líkama mínum og
tilfinningum og svaf alla nóttina.

Áður en ég varð mamma hafði ég aldrei
haldið grátandi barni föstu til þess að
læknir gæti sprautað það eða tekið
úr því blóðprufu.

Áður en ég varð mamma hafði ég aldrei
brostið í grát við að horfa í tárvot augu
og þekkti ekki þá hamingjuflóðbylgju
sem getur sprottð af einu litlu brosi.

Áður en ég varð mamma sat ég aldrei
langt fram á nótt og horfði á barn sofa
eða hélt á sofandi barni vegna þess að
ég tímdi ekki að leggja það frá mér.

Áður en ég varð mamma vissi ég ekki hvað
ein lítil vera getur haft mikil áhrif á líf
manns og hversu óendanlega sárt það
er að geta ekki kippt öllum
vandamálum í lag.

Áður en ég varð mamma vissi ég ekki
að ég gæti elskað svona heitt og
hversu dásamlegt móðurhlutverkið væri.

Áður en ég varð mamma þekkti ég ekki
þetta einstaka samband móður við barn
sitt og gleðina sem fylgir því að gefa
svöngu barni brjóst.

Áður en ég varð mamma vaknaði ég
ekki tíu sinnum á nóttu til þess að aðgæta
hvort allt væri ekki örugglega í lagi.

Áður en ég varð mamma hafði ég ekki
kynnst hlýjunni, kærleikanum, sársaukanum

og ævintýrinu sem fylgir því að eiga barn.

Stal þessu af síðunni hennar Jónu Bjargar, fannst þetta svo sætt og satt