Bæninar mínar

Vaki englar vöggu hjá,

varni skaðanum kalda,

breiði Jesús barnið á

blessun þúsundfalda.

Legg ég nú bæði líf og önd,

ljúfi Jesús, í þína hönd,

síðast þergar ég sofna fer

sitji Guðs englar yfir mér.

Láttu nú ljósið þitt,

loga við rúmið mitt.

Hafðu þar sess og sæti,

signaði Jesús mæti.

Vertu yfir og allt um kring

með eilífri blessun þinni,

sitji Guðs englar saman í hring

sænginni yfir minni.

Gef mér gleði í hjarta,

gef mér gleði í lífi,

gef að ég veri öðrum gleði

og Guð og góðir englar gleðjist yfir mér.

Nú legg ég augun aftur,

ó, Guð, þinn náðarkraftur

mín veri vörn í nótt.

Æ, virst mig að þér taka,

mér yfir láttu vaka

þinn engil, svo ég sofi rótt.

Ó, Jesús, bróðir besti

og barna vinur mesti,

æ breið þú blessun þína

á barnæskuna mína.

Nú yfir lífs og liðnum mér

skal ljóma sæl og eilíf von.

Þú vekur mig, þess vís ég er,

fyrst vaktir upp af gröf þinn son.

Á hann í trúnni horfi ég

og himneskt ljós í myrkri skín,

með honum geng ég grafarveg

sem götu lífsins heim til þín.

Nú er ég klæddur og komin á ról,

Kristur Jesús veri mitt skjól,

í guðsóttanum gef þú mér

að ganga í dag svo líki þér.

Sybgið Drottni, sól og máni,

sérhvert ljós sem kveikir hann.

Syngið Drottni, himnar háir,

hljómi allt sem lofa kann.

Guð sem skapar líf og ljós,

lætur vakna hverja rós.

Hann er Guð sem gefur þér

góðan dag og líka mér.

Þú býr á háum himnastól

og hefur skapað þessa sól

og alla veröld víða,

þú klæðir grösum fagra fold,

þú fæðir veikan orm í mold

og dýr og fuglin fríða.