Fæðingarsaga Birkis
mamma skrifar:
Kl 0:45 vaknaði ég við það að vatnið var byrjað að leka. Það var tært og ég ekki með neina verki svo ég laggðist uppí rúm aftur. Ég mundi að ljósmóðurin hafði sagt að ég ætti að reyna að sofa vel svo ég hefði næga orku í fæðingunni, en HALLÓ auðvita gat ég ekkert sofið vegna spennu.
Kl 4:00 hringdi ég svo á fæðingardeildina, þá var mér sagt að ef ég væri ekki með neina verki þá mætti ég koma í skoðun þegar ég vildi. Þannig að við Steinn fórum að setja í tösku það allra nauðsynlegasta, s.s. myndavél, síma, föt og fl.
Kl 6:00 var ég komin með smá verki, svo ég hringdi aftur á fæðingardeildina og boðaði komu mína.
Ég var komin þangað um sjöleitið. Þá var ég komin með 2 í útvíkkun og allt leit vel út. Að skoðuninni lokinni lá leiðin heim aftur.
Um hádegi voru verkirnir orðnir verulegir.
Kl 16:00 gat ég ekki meir. Ég hringdi og boðaði komu mína á ný.
Kl 16:30 mætti ég á fæðingardeildina í fæðingu. Ég fann alveg hrikalega til í bakinu og bað um nálastungu. Verkirnir löguðust lítið við það.
Kl 17:10 prufaði ég glaðloft. Og ooojjj þvílíkur viðbjóður, mér varð bara flökurt af því svo það var látið eiga sig.
Kl 17:50 útvíkkun 6-7, óbærilegir verkir, ákveðið að fá deifingu.
Kl 18:30 Deifing lögð - virkaði vel. Vá þvílíkur léttir. Mér fannst ég svífa á bleiku skýi um leið og hún fór að virka
Kl 18:45 útvíkkun lokið. Hjartsláttur barnsins hægist, kallað á deildarlækni
Kl 19:00 hjartað farið að jafna sig aftur
Kl 19:30 var ég farin að finna þrýsting og smá verki í hríðum
Kl 20:00 hríðar stuttar og missterkar. Byrja að rembast
Kl 20:45 engin breyting, sérfræðingur kallaður til
Kl 20:50 fékk ég ábót á deyfingu, held áfram að rembast. Hjartslátturinn hægst í hríðum og eftir hríðarnar. Þá fékk ég súrefni til að anda að mér á milli hríða. Kollurinn skakkur í grindinni, sérfræðingur ákveður að leggja sogklukku.
Kl 21:05 var lögð málmklukka á kollinn. Kollurinn færðist strax niður á við og fæddist í þriðju hríð. Í næstu hríð komu axlirnar.
Kl 21:26 fæddist lifandi drengur andar og grætur strax, sérfræðingur klippir á naflastrenginn og setur barnið í fangið á mér. Steinn athugaði kynið og spurði mig svo hvort ég vildi vita hvort þetta væri, en ég sagði bara NEI mér var alveg sama. Ég gat ekki hugsað um neitt nema bara að þetta væri búið. Ég vildi bara fá að koma við barnið, en fljótlega fór ég að skoða það, þá sagði Steinn mér að þetta væri strákur.
Ég hætti mörgu sinni við að eiga barnið, ég sagðist bara ekki bara geta þetta. En viti menn ég gat þetta með smá hjálp sogklukkunnar og ómetanlegri hjálp Steins og öllum þeim styrki sem hann gaf mér. Mér þætti gaman að vita hvað hann sagði "þú getur þetta víst" oft.
Kl 22:15 var barnið sett á brjóst, það gekk vel.
Um miðnætti var svo litla gullið okkar skoðað, vigtað 3445gr. og mælt 50cm. Síðan klæddi nýbakaður pabbinn drenginn sinn í föt, og svo var mér og drengnum rúllað (hann í vöggu og ég í hjólastól) yfir í Hreiðrið. Þar áttum við saman okkar fyrstu nótt.