

Fæðingin var fullkomin í alla staði og ekki hægt að óska sér betri fæðingu, tók einungis 3 klst. frá fyrsta verk og vorum komin heim innan 4 klst. frá fæðingu.
Ég vaknaði kl. 4 um nóttina við sterkan samdrátt, mjög hörð kúla og sæmilegur verkur. Ég kveikti ljósið og leit á klukkuna svo ég gæti séð hvenær næsti verkur kæmi. Næsti kom ekki fyrr en 20 mínútum síðar þannig að ég var ekkert að vekja Gumma strax. Innan 10 mínútna kom þriðji verkurinn. Mér fannst þó verkurinn ekki vera nægilega vondur til að eitthvað almennilegt væri að gerast. Svo fóru hlutirnir að gerast, verkirnir fóru að koma á ca 5 mínútna fresti. Ég ákvað að fara að pissa áður en ég myndi vekja Gumma og rétt á meðan fann ég hvað verkirnir urðu verri, en samt mjög svo þolanlegir.
Klukkan var orðin 5 þegar ég vakti Gumma og sagði að nú væri allt að gerast. Hann var nú frekar rólegur á því og spurði mig hvort ég vildi ekki sjá hvað væri langt á milli en ég sagði honum að það væri bara um 3 mínútur svo við þyrftum að drífa okkur. Þá var hann ekki lengi að koma sér úr rúminu, græja töskuna og finna bílstólinn. Á meðan hringdi ég á fæðingardeildina og spjallaði þar við ljósmóður sem sagði að þar sem síðasta fæðing gekk svo hratt þá væri líklega best að koma sem fyrst á fæðingardeildina. Íris nágrannakona var ekki lengi að koma yfir á náttsloppnum til að passa Erik á meðan við "skruppum" á fæðingardeildina.
Við vorum komin á fæðingardeildina korter í 6. Á milli hríða náði hún að skoða mig og fann að ég var komin með 6 í útvíkkun. Henni þótti það alveg ótrúlegt miðað við að verkir hefði ekki verið lengur en þetta. Ég náði að anda mig í gegnum verkina án nokkurra vandræða og gekk ég yfir á fæðingarstofu ca korter yfir 6. Þá komu hríðirnar mjög ört og lítil pása á milli. Ég náði þó að halda önduninni og fékk heitan bakstur á bakið. Litlum hálftíma eftir að ég var komin á fæðingarstofuna byrjaði ég að fá rembingsþörf og vatnið fór í annarri rembingshríð. Strákurinn okkar kom svo í heiminn kl. 6:57 en með naflastrengin fastvafinn um hálsinn. Hann var því klipptur strax frá og fékk súrefnisgrímu. Stuttu síðar heyrðum við þennan yndislega grátur og ég fékk hann í fangið.
Við vildum svo komast sem fyrst heim til að sýna Erik litla bróður og þar sem ég var svo hress eftir fæðinguna var það ekkert vandamál. Við vorum því komin heim rétt fyrir 11 og Erik var ekki lítið stoltur af litla bróður sínum.