Fæðingarsagan
Fæðingin
Mamma var á Akureyri í lotunámi í Háskólanum á Akureyri, vikuna 31. ágúst til 5. september. Mamma var búin að vera mjög slöpp föstudagsmorguninn 4 september, og ældi rosalega mikið og var með verk undir brjóstinu hægra megin. Hún hélt að hún væri komin með ælupesti og fór því heim úr skólanum um klukkan 10:00 um morguninn. Hún lagði sig í smá stund frá 10:00 -13:00 og fór svo aftur í skólann, en samt ennþá með verkinn undir brjóstinu. Mamma kom heim úr skólanum um klukkan 17:00 um daginn og kíkti í kaffi til ömmu Erlu. Mamma var standslaust með sama verkinn og ákveður að fara upp á sjúkrahúsið á Akureyri og láta kíkja á sig þar sem fjölskyldan okkar vildi endilega að hún myndi láta kíkja á sig. En mamma er svo þrjósk að hún var ekkert á leiðinni á spítalann. En á endanum hringdi mamma í ljósmóðir upp á FSA og sagði henni líðan sín og hún sagðist vilja kíkja á mömmu þar sem hún var komin 36 vikur. Mamma fór upp eftir klukkan 19:30 og hitti fyrir Huldu Pétursdóttir ljósmóður, hún skoðaði mömmu og mig með því að setja mónitor á mömmu. Það var allt í lagi með mig, ég var spriklandi inn í mömmu og lék mér ;) Hulda ljósmóðir ákvað að kalla til vakthafandi lækni til að kíkja á verkinn hennar mömmu. Bjartur læknir kom og skoðaði mömmu og vildi senda hana í blóðprufur til að athuga hvort eitthvað væri í blóðinu hennar mömmu. Meðan mamma beið eftir að fá út úr blóðprufunum kom amma Anna og Hulda til mömmu. Pabbi minn var heima hjá okkur á Króknum ennþá því mamma sagði alltaf við hann að þetta væri líklega ekkert og hann þyrfti ekkert að drífa sig á Akureyri.
Mamma fékk út úr blóðprufum klukkan 22:45 og var þá Alexander sérfræðingur kominn upp á spítala og skoðaði útkomuna úr blóðprufunum. Hann sagði mömmu að hún hefði ekki komið vel út. Hann sagði að mamma væri komin með mikla eitrun í lifrina og væri að falla í blóðflögum. Mamma og læknarnir skyldu ekkert í því að mamma væri ekkert slöpp og að blóðþrýstingurinn hjá mömmu væri eðlilegur, 120/70. Alexander læknir sagði við mömmu að líkami hennar höndlaði ekki að vera óléttur lengur og það þyrfti að binda enda á meðgönguna með keisara þar sem engin útvíkkun var komin og mamma var í lífshættu.. Mamma fór í mikið sjokk þar sem hún var búin að plana fæðinguna öðruvísi. Alexander sagði að það þyrfti að skera mömmu mjög fljótt en mamma sagðist ekki vilja að það yrði gert fyrr en pabbi væri kominn frá Sauðárkrók. Pabbi lagði strax af stað frá Króknum þegar hann fékk fréttirnar. Meðan pabbi var að keyra frá Króknum sagði Alexander að ekki væri hægt að skera mömmu á Akureyri þar sem það var ekki til blóð ef mamma myndi missa eitthvað í aðgerðinni. Mamma er B negative í blóði sem er mjög sjaldgæfur blóðflokkur og vildi Alexander hafa allan varan á í aðgerðinni. Það var því ákveðið að senda okkur mömmu í sjúkraflugi til Reykjavíkur þar sem það var til blóð þar. Mamma var send með sjúkrabíl út á flugvöll þar sem læknarnir voru búnir að setja upp nálar í mömmu og var hún tilbúin í aðgerðina fyrir sunnan. Pabbi kom á flugvöllinn þegar það var verið að setja mömmu inn í vélina, þannig hann náði að koma með okkur í vélinni suður.
Flugvélin fór frá Akureyri klukkan 00:15 og vorum við lent í Reykjavík klukkan 01:00 þann 5. september. Á flugvellinum beið okkar annar sjúkrabíll sem fór með okkur upp á bráðamóttöku Landspítalans við Hringbraut. Þegar við komum þangað hittum við Sigrúnu Perlu lækni sem skar svo mömmu og Margréti ljósmóður. Þær sögðu okkur að mamma þyrfti að fara eins fljótt og hægt væri inn á skurðstofu þar sem mamma var orðin gul á litinn og mikið eitruð. Ég hefði eitrast líka ef læknarnir á Akueyri hefðu ekki tekið ákvörðun fljótt og örugglega um að ég yrði að koma í heiminn aðeins á undan áætlun.
Farið var með mömmu klukkan 01:20 á skurðstofuna og var hún græjuð fyrir aðgerðina. Pabbi mátti ekki vera viðstaddur þar sem mamma var svæfð af því hún var í lífshættu og mjög lág í blóði. Pabbi og Erla Hleiður frænka mín biðu á herberginu sem mamma og pabbi sváfu fyrstu nóttina á meðan aðgerðinni stóð. klukkan 02:07 kom ég í heiminn og tók pabbi og Erla frænka á móti mér og fylgdu mér upp á vökudeild þar sem ég fór í smá stund í hitakassa. Ég var svo dugleg að ég þurfti ekki að vera lengi í honum og þurfti ekkert súrefni. Ég var 2840 grömm (11,5 merkur) og 46 cm þegar ég fæddist.
Pabbi fór svo niður aftur um 03:00 til að hitta mömmu sem var að vakna eftir svæfinguna. Pabbi var með mömmu til 06:00 á gjörgæslu meðan hún var að jafna sig eftir svæfinguna. Mamma og pabbi komu svo upp til mín um klukkan 06:00 og mamma fékk að knúsa mig í fyrsta skiptið. Þau voru svo glöð að sjá mig og ég þau. Mamma og ég vorum báðar frekar þreyttar eftir svæfinguna og svaf ég mjög mikið fyrstu dagana. Ég var frekar löt að drekka fyrstu dagana og féll því í blóðsykri en var fljót að ná mér upp aftur.
Við vorum á spítalanum í sex daga þar sem það þurfti að fylgjast með okkur mömmu. Það gekk allt mjög vel hjá okkur, mamma var fljót upp í blóðinu og eitrunin fór og ég varð duglegri að drekka og fór upp í blóðsykrinum. Pabbi fékk að vera með okkur mömmu allan tímann á sjúkrahúsinu, gisti í rúmi við hliðin á mömmu :)
Við litla fjölskyldan útskrifuðumst af spítalanum miðvikudaginn 9.september 2009 klukkan 13:30 okkur til mikillar ánægju :)