Um Magnús Mána, Kötlu Dröfn og Elvar Dreka
Fiskarnir
19.febrúar - 20.mars
Hið dæmigerða fiskabarn er yfirleitt hæfileikaríkt og vel gefið en viðkvæmt og ekki ólíklegt að það missi stjórn á tilfinningum sínum og bresti í grát af engri sjáanlegri ástæðu. Fiskar eru gjarnir á að fórna sér fyrir aðra. Mikilvægt er að fara varlega að fiskunum og varast að særa tilfinningar þeirra með vanhugsuðum orðum. Fiskar eru mjög skapandi og þeir geta skapað sinn eigin heim þar sem þeir finna til öryggis þegar hinn harði heimur reynist þeim ofviða þá flýja þeir inn í sinn eigin. Því er mikilvægt að hvetja litla fiskinn til að koma út úr skel sinni og takast á við lífið, hvetja hann til að segja skoðun sína hreint út. Foreldrar ættu einnig að hlúa að listrænum hæfileikum barnsins ef þeir koma fram. Fiskurinn er í eðli sínu vingjarnlegur og skilningsríkur en jafnframt umburðarlyndur. Hann á t.d. erfitt með að trúa nokkru misjöfnu um aðra og er því alltaf jákvæður í fyrstu gagnvart ókunnugum.
Fæðingarsaga Magnúsar Mána..
Föstudagskvöldið 27.febrúar sátum við Gummi oghorfðum á sjónvarpið eins og svo mörg önnur föstudagskvöld. Við höfðum óbeint verið að bíða eftir krílinu síðan 20.febrúar því þá hafði ég klárað vettvangsnámið og því mamma gekk með öll sín börn styttra en 40 vikur og við vonuðum að ég væri lík henni með það. Við ákváðum því um miðnætti þetta kvöld að fara í göngutúr til að koma mér af stað. Þegar út var komið var alveg æðislegt veður, ískalt og logn. Það var einnig glerhált úti og löbbuðum við stóran hring eins og beljur á svelli bókstaflega. Á leiðinni heim gengu við fram hjá Háteigsskóla en þar datt okkur það snjallræði í hug að fara að vegasalt og pumpa Litla þannig út. Eftir göngutúrinn vorum við þreytt og fórum að sofa. Ég vaknaði síðan upp um klukkan 04.30 því ég þurfti að pissa en það var nú engin nýjung. Þegar ég var löggst aftur fór ég að finna fyrir verkjum en hugsaði að þetta hlytu að vera þessir fyrirvaraverkir sem svo margar konur tala um. Ég reyndi að sofna en festi aldrei svefn heldur dormaði af og til þar til klukkan 06.30. Ég vakti þá Gumma og sagði honum að það gæti verið að komið væri að þessu en ég væri alls ekki viss því verkirnir voru slæmir en ekki óbærinlegir eins og ég hélt þeir ættu að vera. Ég dreif mig fram úr og fór í tölvuna, kíkti inn á draumabörn að lesa fæðingarsögur til að bera mína verki saman við þá sem skrifað var um þar. Ég varð engu nær og var enn ekki viss um hvort ég væri farin af stað eða hvort ég væri einungis með svona slæma fyrirvaraverki. Ég ákvað að skreppa í sturtu til að slá á verkina og til að raka á mér fótleggina Við höfðum nefninlega ákveðið að reyna að eiga í baði og ég vildi ekki mæta eins og rauðsokka ofan í. (Eins og ljósmæðrunum var ekki skít sama enda séð margt verra!!). Eftir sturtuferðina vakti ég Gumma almennilega og hann hringdi upp á fæðingardeild til þess að lýsa verkjunum fyrir ljósunni svo við yrðum nú viss um að ég væri að fara af stað. Ljósan sagði að ég væri líklega að fara af stað en við ættum að hringja þegar verkirnir yrðu óbærinlegir og boða komu okkar. Ég hringdi því í mömmu til að láta hana vita að ég héldi að væri jafnvel að fara af stað, því hún ætlaði að vera viðstödd. Við Gummi ákváðum að byrja á því að taka tímann á milli hríða og hve lengi þær stæðu yfir. Það kom út að ekki voru nema 3-5mín á milli og hver hríð varði í um 40-60sek. Þær tölur komu okkur mjög á óvart og hélt ég að ég hlyti að vera eitthvað rugluð í mælingunum eða að skeiðklukkan væri eitthvað biluð! Gummi fór að taka til allt í töskuna sem átti að fylgja okkur niðrá deild. Um kl. 09.45 var mamma mætt á svæðið og kom hún með samlokur og gos fyrir okkur til þess að við hefðum orku fyrir það sem skyldi. Um korteri síðar sagði mamma að ég væri greinilega komin langt af stað og að við ættum að tíja okkur niður á deild. Ég var ekki alveg á því vegna þess að mér fannst verkirnir ekki vera að drepa mig neitt en Gummi hringdi nú samt og lét vita af okkur. Á leiðinni niður á Lansa varð styttra á milli verkja og þeir hörnuðu örlítið. Þegar upp á Lansa var komið tók á móti okkur ljósa að nafni Kristín. Hún leiddi okkur inn í skoðunar herbergi og vildi setja mig í mónitor. Ég lá á bekk, í mónitor frá 10.00 til 10.20 sem var vægast sagt óþæginlegt þar sem verkirnir voru orðnir með mun minna milli bili og mig langaði mikið til að standa og hreyfa mig. Ljósan kom síðan inn kl.10.20 að tékka á ritinu og brá heldur í brún þegar hún sá hve miklir verkirnir voru og hve stutt var á milli þeirra. Ég var sem sé komin með 7 í útvíkkun. Þá var ákveðið að drífa okkur inn á fæðingarherbergi og láta renna í baðið. Á meðan ég beið eftir baðinu þá missti ég vatnið. Þá fóru verkirnir versnandi en milduðust aftur um leið og ég komst í baðið sem var kl. 10.50. Kl. 11.10 fann ég að ég þurfti að byrja að rembast og var það í fína lagi þar sem ég var komin með 10 í útvíkkun. Ég remdist frá kl.11.10 til klukkan 12.05 og þá kom höfuðið út og um 5mín seinna fékk ég aftur hríð og remdist með henni og þá kom restin af prinsinum út sem sé kl.12.10. Hann var settur í fangi á mér um leið og fékk á sig fullt af hlýjum handklæðum, þar sem við vorum enn í baðinu. Ég naut þess að halda á honum og Gummi stóð við baðbrúnina hjá okkur og horfði á fullkomna son sinn. Eftir smá tíma spyr mamma hvort kynið þetta sé nú og við svörum bæði drengur eða að þetta eigi a.m.k. að vera drengur. Við ákváðum nú samt að kíkja til að vera viss Einhverju síðar fær Gummi að klippa á naflastrenginn og fær hann svo í fangið. Þá fór ég upp úr baðinu og beið eftir hríð til að fæða fylgjuna. Síðan var drengurinn lagður á brjóst og tók hann það. Hann gekk svo á milli ömmu sinnar og pabba síns á meðan mamman var saumuð. Eftir að búið var að lappa upp á mig komu pabbi og Elva að kíkja á nýja strákinn. Og nokkru síðar komu Halla, Maggi og Sigrún. Við fengum síðan loksins að fara inn á hreiður í sængurlegu um 16.00 leitið en við höfðum verið að bíða eftir að herbergi losnaði þar.
Þetta gekk allt eins og í sögu og Gummi, mamma og ljósmóðirin hvöttu mig áfram og voru öll ómissandi í að mér tækist þetta.
Fæðingarsaga Kötlu Drafnar.
Ég vaknaði um kl. 04.00 með smá verki, var alveg viss um að ég væri með fyrirverki enda hafði ég fengið þá nóttina fyrir. Ákvað að fara aftur og sofa og tókst það nokkurn veginn. Ég dormaði af og til þar til um 06.30 þá fann ég að þetta fór eitthvað versnandi en trúði því samt ekki þar sem hún átti EKKI bara alls EKKI að koma fyrr en eftir föstudagskvöldið. Ég fór að labba hérna um og var alls ekki viss hvort ég væri farin af stað eða ekki. Ákvað samt að klára að tína til í töskuna þar sem ég þurfti. Klukkan 7.30 var farið að renna upp fyrir mér að ég væri farin af stað og gæti ekkert gert til að halda barninu inni. Mér fannst verkirnir samt ekki óbærilegir svo ég ákvað að vekja Magnús og kíkja með hann á leikskólann. Ég hringdi í Ingu móðursystur og sagði henni að ég væri að öllum líkindum komin af stað og að hún yrði að koma með mér upp á spítala og vera viðstödd fæðinguna, það þarf ekki að taka það fram að hún var hoppandi ánægð með það. Inga tók ekki í mál að ég færi ein með Magnús svo hún sagðist redda sér fríi í vinnunni og koma svo um leið. Þá fóru verkirnir hratt versnandi og ég vissi að það væri líklega stutt í stelpuna svo kl. 08.30 var ég orðin ansi óþolinmóð um hvar Inga væri en hún kom stuttu seinna. Ég hljóp inn á leikskóla með Magnús Mána sem var voða lítill í sér og vildi ekki fara, hann fann auðvitað greyið að allt væri að gerast og að mamma væri ekki alveg með sjálfri sér, skellti honum í fangið á uppáhlads kennaranum og sagðist vera farin upp á spítala að eiga barn ;) Síðan brunuðum við Inga niðureftir og vorum komnar þangað 09.05, er með skýrsluna við hendina....minnið er ekki svona gott, byrjað var að láta renna í baðið og ég sett í rit. Eftir 10 mín í riti kallaði ég á Ljósuna um að ég gæti bara ekki meira barnið hliti að vera koma. Hún kom inn, leit á ritið, og sagði mér að leggjast á bekkinn. Tékkaði á útvíkkun og fann um leið að kollurinn var að koma. Ég mátti byrja að rembast! Var ekki alveg til í það þar sem ég vildi fara í baðið. Ljósan bað mig bara vel að lifa og sagði að baðið yrði ready eftir 15mín og ég gæti ekki beðið svo lengi. Ég fann það og byrjaði að koma henni út. 9 mínútum síðar kom hún í heiminn, heilbrigð og falleg ;) Ljósan nefndi þá við mig að enn væri eftir 6mín í að baðið væri til, hvort ég vildi ekki skella mér :) Þetta var sannkölluð draumafæðing í alla staði nema EINN það var auðvitað sorglegt, dapurlegt og leiðinlegt að Gummi hafi ekki fengið að vera viðstaddur. En það er búið og gert og allir sáttir. Gummi fékk símtal í skipið um kl.09.00 að ég væri komin á fæðingardeildina frá mömmu sinni hann ákvað að fara upp í brú til að vera við símann eftir frekari fréttum, þegar hann var ný kominn upp fékk hann símtal um að lítil dama væri fædd og hringdi hann þá um leið í gemsann minn til að geta tekið "smá" þátt í þessu með okkur. Þá var skvísan 7mín gömul og hann fékk að heyra fyrsta gráturinn. Þetta var upplifelsi fyrir okkur bæði en við erum ánægð með að allt fór vel og að við eigum heilbrigða litla dömu. Við láum svo á fæðingardeild HSS fram á föstudagskvöld eða þar til Gummi kom heim og fengum þar afbragðs þjónustu.
Meyjan
23.ágús – 22.september
Hér er kominn einstaklingur sem vill hafa hlutina í röð og reglu og er mjög íhaldssamur. Litla meyjan er að öllu jöfnu auðveld í umgengni, samviskusöm, dugleg og hlýðin en oft á tíðum alvörugefin. Skynsemi meyjarinnar kemur yfirleitt fljótt í ljós og ef kæruleysi er ríkjandi í kringum hana er ekki ólíklegt að hún fari að siða fólk til í kringum sig og hafa vit fyrir því. Hún byrjar snemma að hjálpa til á heimilinu og er oft mjög handlagin. Hún er yfirleitt ekki mikið gefin fyrir að draga athyglina að sér og lítil meyjubörn geta oft haft ofan af fyrir sér sjálf í langan tíma. Foreldrar þurfa að draga fram hið jákvæða því litlar meyjur hafa oft áhyggjur af því að hlutirnir séu ekki nægilega vel gerðir. Því þarf að hjálpa þeim að sjá bjartari hliðar tilverunnar og læra að trúa á eigin getu. Ekki er verra að ýta undir skopskyn
Fæðingarsaga Elvars Dreka.
Miðvikudaginn 13.júní var ég komin í langþráð sumarfrí og ákvað að fara seinnaen venjulega í ræktuna. Svaf því lengi ig fór ekki fyrr en um 10:00 í Lífsstíl. Þegar ég var að gera mig klára í teygjusalinn um 11:00 leytið finn ég mér til mikilla undrunar að ég er að missa vatnið á miðju gólfi inní tækjasal. Þar sem ég viss ekki hvort barnið væri skorðað eða ekki varð ég að leggjast niður og kalla þurfti á sjúkrabíl. Þetta er með því hallærislegra en jæja þarna voru allir "ræktarmenn" komnir að athuga hvað væri ú gangi og hvort þau gætu hjálpað. Ég hringdi á Gumms og bað hann að koma þar sem ég væri á leið með sjúkrabíl á HSS. Þegar þangað var komið var athugað hvort vatnið væri í raun legvatn en ekki milli belgjavatn og athugað hvort barnið væri skorðað. Klst síðar kom í ljós að um legvatn væri að ræða og barnið væri skorðað og tilbúið. Ef var þó enga verki með svo okkur var ráðlagt að fara heim og hvíla okkur þar sem búið var að panta furitmig í gangsetningu á LSH morguninn eftir kl.10:00. Það var gert því legvatnið var að seytla út hægt og rólega. Ég ætlaði mér nú aldeilis ekki að eiga inní Reykjavík svo við hjónin fórum heim þarna um 13:00 að gera og græja fyrir komu barnsins! Alls ekki allt tilbúið enda átti hann að koma 30.juni! Eftir það tókumvið góða göngu til að reyna að koma mér af stað. Um kvöldið var siðan loks slakað á og þá fóru verkirnir að láta kræla á sér. Byrjuðu rólega um 23:00 en voru orðnir ansi harðir um 24:30 þá var ákveðið að hringja uppá deild og láta vita af okkur og hringt var í tengdó og þau beðin um að koma og líta eftir þeim eldri. Þau komu loks um 01:00 og þá fann egað verkirnir fóru hratt versnandi. Upp á HSS tók Steina þórey á móti okkur og var byrjuð að láta renna í baðið uppá að verkjastilla. Ég fékk fljótt nálar í bakið og fór síðan í framhaldi af því í baðið. Stuttu seinna var komið að rembing og ákvað ég að eiga í baðinu. Hann var síðan fæddur 3:03 í myrkri stofu með kertaljós og rólega tónlist á fóninum. Dásamleg stund. Fljótlega eftir að hann fæddist athuguðum við hvort kynið við höfðum nú fengiðog Gummi klippti á naflastrenginn. Við færum okkur síðan yfir á fæðingarstofuna þar sem lilli var í Gumma fangi og ég skilaði fylgjunni með miklum blóðmissi þó. Lilli kom síðan til mín á brjóst og eftir gjöf færðum við okkur öll þrjú inná dyngjuna þar sem við sofnuðum öll vært fram á hádegi. Við fórum síðan heim það sama kvöld en krakkarnir komu þó með ömmu og afa að kíkja á litla bróður um 14:00þennan dag.