Flutningurinn til Danmerkur - mamma segir frá
Miðvikudaginn 9. júlí lagði Gummi af stað til Seyðisfjarðar ásamt pabba sínum. Daginn eftir lögðu þeir feðgar af stað til Danmerkur með Norrænu. Þeir komu til landsins á laugardegi og gistu hjá vinafólki hans Matta í Horsens fram á mánudag. Mánudagsmorguninn fékk Gummi lyklana af íbúðinni í hendurnar og skellti sér inn. Íbúðin var fín, fyrir utan að svefnherbergið okkar var málað SVART. Þeir feðgar nýttu næstu 3 daga í að þrífa íbúðina, mála svefnherbergið, kaupa rúm fyrir Tómas Andra og skoða önnur húsgögn. Það var ákveðið að bíða með að kaupa þau þarf til ég kæmi, ég vildi fá að leggja blessun mína á þetta. Jújú ég var bara mjög sátt við það sem þeir höfðu valið.
Miðvikudagskvöldið 16. júlí lögðum við Tómas Andri af stað. Hrund systir og Karólína Mist komu með okkur og ég veit eiginlega ekki hvernig ég hefði farið að ef Hrund hefði ekki verið með mér í þessu. Tómas Andri byrjaði að gráta þegar við vorum að innrita okkur, hann grét í gegnum tollinn og inn í fríhöfn. Ég fann mér sófa, settist niður í hann og skellti drengnum á brjóstið. Nei nei félaginn var sko ekki á því að hætta að gráta og fá sér að borða. Það var sama hvað ég gerði fyrir hann, hann hélt áfram að gráta. Það var svo ekki fyrr en Hrund tók hann og labbaði aðeins með hann í fanginu að hann loksins róaðist. En ekki vildi Tómas Andri borða og alls ekki fara að sofa þannig að hann lá rólegur á meðan við systur og Karó kíktum í gegnum fríhöfnina. Nokkrum sinnum fór ég aftur að sófanum og reyndi að gefa Tómasi Andra að borða en nei, hann var of upptekinn við það að skoða í kringum sig, hafði sko ekki tíma í að næra sig, hvað þá að fara að sofa.
Nú auðvitað var svo seinkun, ég meina við vorum á leiðinni með Iceland Express til Billund. Sem betur fer var biðin ekki nema 45 mín en það var 45 mín of mikið fyrir Tómas Andra. Þegar við vorum að labba inn í vél var hann orðinn hundþreyttur og svangur. Nú það var lítið annað að gera en að skella brjóstinu út og gefa barninu um leið og við komum inn í vél. Hann fékk samt hellu og varð enn pirraðari þegar við vorum komin í loftið og þá náttúrulega stressaðist ég upp úr öllu valdi og réð ekkert við barnið. Stóra systir tók þá málin í sínar hendur, skellti einum stíl í strákinn og 10 mínútum seinna var hann sofnaður. Hann svaf til kl 9:00 um morguninn eftir. Rumskaði ekki þegar við lentum eða þegar við gengum í gegnum flugstöðina í Billund.
Ég var lítið sem ekkert búin að sofa síðustu 2 næturnar heima af spenningi og stressi og ekki svaf ég neitt í flugvélinni, þannig að Gummi tók á móti Tómasi Andra sofandi og mér einstaklega þreyttri. Skemmtilegt.
Nú þar sem við vorum orðin of mörg fyrir dýnurnar á heimilinu þá fóru Gummi og Matti bara út úr húsinu og leyfðu okkur að sofa. Þeir skelltu sér til Kolding, lögðu bílnum fyrir utan verslunarmiðstöðina þar og sofnuðu. Góðir !!!!!!
Þegar allir voru búnir að leggja sig var brunað af stað í búðir að kaupa inn. Hjónarúm, sofi eldhúsborð og stólar og kommóður fyrir fötin. Glæsilegt. Nú er íbúðin voða sæt og okkur líður vel hérna. Væri náttúrulega enn betra ef kóngulærnar og flugurnar mundu sleppa því að koma í heimsókn, en svona er þetta bara í útlöndum, ekki satt ??
Nú er loksins búið að skrá okkur inn í landið og búið að búa til CPR númer fyrir okkur (kennitölur) þannig að nú fer atvinnuleitin á fullt. Ætlum reyndar að skella okkur til höfuðborgarinnar í nokkra daga að sækja dót og heimsækja ættingja.
Hrund og Matti takk kærlega fyrir alla aðstoðina, þið eruð perlur.
Kveðja Brynja, Gummi og Tómas Andri.