Fæðingasagan - EÁM

Ég sendi fæðingarsöguna á jógahópinn minn í Mecca Spa - hér er hún óbreytt:

Sæl Maggý mín (og jógabumbur að sjálfsögðu líka!).

Litli drengurinn okkar kom í heiminn fyrir rúmri viku síðan, þann 25. 11.11 kl. 05.56. Hann braggast vel, er hraustur og duglegur snáði. Fæðingarsagan hans er frekar sérstök og jafnvel spennandi þannig að ég ákvað að deila henni með ykkur ;)

Að morgni fimmtudagsins 24. nóvember vöknuðum við hjónin snemma og komum eldri stráknum okkar í skólann. Þennan morgun höfðum við ekki hugmynd um hvað beið okkar um daginn en við vorum með ýmis plön og margt á prjónunum sem átti svo sannarlega eftir að breytast. Settur dagur var ekki fyrr en eftir rúma viku, þann 3. desember, en þar sem ég átti eldri strákinn okkar á settum degi átti ég alveg eins von á því að hið sama myndi gerast núna.

Við byrjuðum daginn á því að ná í mömmu mína og bjóða henni á rúntinn upp í Smáralind þar sem við gengum um, skoðuðum í búðir, versluðum jólagjafir og fengum okkar að borða. Að því loknu brunuðum við út á Seltjarnanes þar sem ég átti mæðraskoðun klukkan tvö. Þegar þangað var komið tók Gígja ljósmóðir á móti okkur og nemi sem starfaði með henni þennan daginn. Fljótlega kom í ljós að prótein mældist í þvagi hjá mér og að blóðþrýstingurinn var alltof hár, eða 140/90. Blóðþrýstingurinn hafði ekki hreyfst alla meðgönguna, var alltaf 100/70. Þetta kom mér algjörlega í opna skjöldu þar sem ég hafði varla fundið fyrir neinu óvenjulegu sem ég hefði getað tekið sem viðvörunarmerki um að eitthvað væri að. Mér leið vel alveg fram á síðasta dag, komin 38 vikur og 4 daga. En það var víst ekki um að villast, ég var með meðgöngueitrun og yrði líklega að setja mig af stað fljótt. Þessar fréttir hræddu mig töluvert og ég varð óörugg og stressaðist öll upp, vissi í raun ekkert hvað var í vændum.

Líkaminn getur komið manni á óvart og orsakir meðgöngueitrunar eru ekki vel þekktar, hins vegar benda rannsóknir til þess að fylgjan sé helsti orsakavaldurinn þ.e. að hún hætti að starfa og vilji í raun ljúka meðgöngunni. Þetta er því alvarlegt ástand sem þarf að bregðast fljótt við. Ég var send beina leið upp á Landspítala þar sem góða konur tóku á móti mér á dagdeildinni, þær mældu þrýstinginn aftur og fór hann bara hækkandi ef eitthvað var. Ég fékk lyf sem áttu að lækka þrýstinginn og var keyrt í hjólastól upp á fæðingardeild. Þar tók góð ljósmóðir á móti okkur, Björk. Hún útskýrði hvernig komið væri – að eina lækningin við meðgöngueitrun væri fæðing og ég yrði sett af stað þennan sama dag. Þá var ekkert annað að gera en að setja sig í stellingar og átta sig á því að barnið myndi koma þennan dag eða þann næsta. Fæðingarlæknirinn sem leit á skýrsluna mína átti ekki til eitt einasta orð og fannst mjög undarlegt að þetta væri að gerast. Yfirleitt er meðgöngueitrun frumbyrjusjúkdómur og óalgengt að konur sem eru að eiga sitt annað barn greinist með hann, sérstaklega þar sem allt hafði gengið eins og í sögu á fyrri meðgöngu og fram að þessu, á þessari meðgöngu líka.

Við mamma höfðum ætlað að rölta Laugarveginn eftir hádegið og áttum pantað í leikhús um kvöldið. Við áttum einnig von á gestum í mat og eiginmaðurinn átti að syngja í Hörpu, á tvennum koluppseldum Freddie Mercury heiðurstónleikum um kvöldið. Við vorum því öll að fara að gera eitthvað allt annað en að eignast barn þennan dag! En svona kemur lífið stöðugt á óvart ;) Ákveðið var að hinkra með gangsetninguna í þrjá klukkutíma svo að Magni gæti sungið á tónleikunum, a.m.k. þeim fyrri. Læknirinn og ljósmóðirin voru sammála því að það lægi ekki lífið á. Við ákváðum í sameigningu hjónin að hann færi og syngi fyrri tónleikana og mamma yrði hjá mér á meðan. Ef eitthvað gerðist myndi ég hringja í hann og hann kæmi eins og skot enda ekki langt á milli Hörpu og Lanspítalans. Systir mannsins míns sá um stóra snáðann okkar á meðan á öllu þessu gekk. Mér fannst líka fínt að fá smá tíma til að slaka á og anda áður en komið yrði að fæðingu.

Ég svaraði ekki blóðþrýstingslyfjunum og fékk því lyf í æð og um áttaleytið um kvöldið var sett upp tafla til að koma mér af stað. Hún getur tekið allt að 4 tíma að virka og því höfðum við mamma það notalegt og horfðum á sjónvarpið og slökuðum á, eins og ég gat að minnsta kosti – ég var öll frekar spennt og óróleg vegna þess hversu hratt þetta gerðist allt saman og kom á óvart. Magni var mjög stressaður á tónleikunum og var í sífellu að kíkja á símann, hann hringdi svo á eftir hverju lagi sem hann söng til að taka stöðuna, skjálfandi á beinunum ;) Taflan hafði lítil áhrif á mig og því var ákveðið að bíða eftir að Magni lyki seinni tónleikunum og svo yrði belgurinn sprengdur – þetta gekk allt saman eftir og eiginmaðurinn skilaðu sér í hús um hálf tvö um nóttina. Ég var tengd við mónitor allan tímann þar sem þurfti að fylgjast með hjartslætti barnsins. Verkirnir urðu harðari og harðari og um fjögurleytið má segja að fæðingin hafi hafist fyrir alvöru – ég nýtti mér haföndun auk kæliöndunar og ýmsar stellingar úr jóganu til að gera með auðveldara fyrir. Ég sat á boltanum, gekk um eins og ég gat, gerði mjaðmahringi og tók jafnvel nokkur vel valin dansspor o.s.frv. Ég vildi komast í gegnum fæðinguna án lyfja og það gekk sem betur fer prýðilega. En mikið sem ég var búin að gleyma því hvað þetta er svakalega vont! Broskall!

Sársaukinn hverfur svo eins og dögg fyrir sólu þegar barnið er komið og lagt í fang manns. Þvílík unaðstilfinning og hamingja sem því fylgir. Fæðingin gekk mjög vel og eftir tvo rembinga skaust litli stúfur í heiminn rétt fyrir klukkan sex – ljósmóðirin, Jóna Björk, sem í raun var nemi og stóð sig svakalega vel, hafði aldrei séð barn koma svona fljótt í heiminn en sem betur fer hafði það engin áhrif og aðeins voru saumuð tvö lítil spor til málamyndunar. Drengurinn mældist 49 cm. og 13 merkur. Hann er svolítið minni en stóri bróðir hans var og líklega hefur hann ætlað að vera aðeins lengur inni í bumbunni til að stækka ögn meira. Hann er engu að síður fullkominn, drekkur og sefur, drekkur og sefur og hefur það greinilega gott í þessum nýja heimi. Mamman hefur það líka gott en hún á að hvílast þar sem það getur tekið tíma fyrir blóðþrýstinginn að fara niður aftur og er hann enn heldur hár – hún reynir því að hafa það gott með tærnar upp í loft á meðan heimilisfaðirinn bakar, þrífur og verslar og undirbýr jólin ;)

Drengurinn gengur ýmist undir nöfnunum Lilli, Monsi, Ísólfur eða Veturliði þessa dagana þar sem við fórum inn á spítalann við auða jörð en nóttina sem hann fæddist snjóaði í logni og þvílík fegurð – það var engu líkara en að jesúbarnið væri að fæðast. Hallgrímskirkjan stór og tignarleg fyrir utan gluggann, snjókorn sem liðast rólega niður til jarðar og aðventuljós í glugga auk jólatóna Ellenar og KK…það gerist varla huggulegra ;)