Fleiri markverðir hlutir fyrstu árin
Skrifað 20.maí 2008: Var strax mikill ormur og alltaf sperrt. Byrjaði að standa í lappirnar tæplega þriggja mánaða og vil helst ekki í annarri stellingu vera. 4. mánaða er hún farin að velta sér í hringi og fikra sig úr stað, við finnum hana stundum meter frá leikteppinu sínu. 4 og hálfs mánaða er hún farin að setja fæturnar undir sig liggjandi á maganum og lyfta rassinum upp. Spennan er hvort þetta sé bara eirðarleysi eða undirbúningur undir skrið, allavega vantar hana mikið að komast úr stað. Hún fer alltaf sjálf að sofa, og vildi mjög fljótt fara snemma inn og frá tveggja og hálfsmánaða aldri hefur háttatíminn verið á milli átta og níu og við virðum það bara við hana. Dagurinn byrjar líka snemma eða um sjö, en oft má nú pína hana aðeins áfram með að taka hana uppí. Embla María hefur frá fæðingu verið bara á brjósti og er enn fjögurra og hálfsmánaða. Hún er eins og klukka, á þriggja tíma fresti þarf hún að drekka og oftar á kvöldin. Hún er aðeins að prófa sig áfram með næturnar og reyna að fjölga, helst vill hún nú bara liggja á, en það er verið að reyna að taka í því þar sem það fer eitthvað verr í skapið á mér (Helgu, og skapvond Helga fer í skapið á Ævari) Fyrsta klippingin var gerð í sól og blíðu út á palli um miðjan maí. Gekk þannig að ég náði alveg að klára toppinn og aðra hliðina og mest að aftan. Hin hliðin bíður betri tíma. Ég ætla aldrei aftur að klippa hana sjálf, allt skakkt og skíthrædd um eyrun á henni :)
Skrifað 15.júní 2008: Það var svo fengin alvöru klippari í næstu klippingu, sjálf Rakel frænka. Hálfs árs er lubbinn á henni orðinn þannig að hún þyrfti að fara í þá þriðju. Hárið sem var alveg dökkt við fæðingu hefur þegar hún er hálfs árs gömul lýst mikið. Spurningin er hvort að það verði alveg ljóst, ég er ekki frá því að ég sjái rauðan blæ nöfnunnar á sveimi þarna í kollinum. EM indjánagólaði með aðstoð frá ca 4. mánaða aldri, sjálf upp úr fimm mánaða. Hún fór að sitja 4 mánaða og þriggja vikna. Við settum hana svo í hoppirólu fimm og hálfsmánaða, stundum finnst henni voða gaman í hin skiptin ekkert hrifin af þessu. Hún fékk svo fyrsta grautarsmakkið fimm mánaða og þriggja vikna, þá aðeins farin að hægja á sér í þyngdaraukningu. Hún tók skeiðinni strax vel og er alveg til í að borða smá.
Skrifað 10.júlí 2008: Þegar þetta er ritað þrem vikum seinna er hún ennþá bara til í að borða smá (fær ris graut) og það telst til tíðinda ef það fer meira ofan í hana en 10 skeiðar en matinn fær hún seinnipart. Með hverri grautarskeiðinni virðist hún verða enn ákveðnari á brjóstinu. Ég ætla samt ekkert að stressa mig á að taka það af henni, hún verður bara að stjórna þessum matarhraða sínum svolítið sjálf og svo förum við að minnka brjóstið, það gerir bara gott að fá vel af því er það ekki ;). Til stendur að fara að gefa henni hirsi graut í hádeginu svona hvað úr hverju. Við höfum svo aðeins reynt að kynna hana fyrir vatni og það er varla hægt að móðga hana meira. Hún fékk fyrst stoðmjólk sex mánaða, þá í pössun fyrst að brjóstið var ekki til staðar - hún var til í að drekka hana sofandi.
Skrifað 24. september: Embla María byrjaði hjá dagmömmu átta mánaða. Það gengur mjög vel, mér finnst samt alveg hrikalegt að hún sé alltaf fyrsta barnið inn á morgnanna og síðust út á daginn...alveg svíður undan því. En hún er alltaf sama yndið, þarf þó að sofa aðeins meira og nú eru lúrarnir orðnir 3 aftur á daginn. Svo fer hún bara sjálf að sofa á milli 8 og 9 á kvöldin. Dagurinn byrjar samt full snemma, sérlega þar sem ekki er gerður greinarmunur á helgum og minna merkilegum dögum, eða um 6 leytið. Ef hana kippir í kynið þá ætti það að eldast fljótt af henni ;) Auk þess að sýna hvað hún er stór, skríða - og hraðinn orðinn ótrúlegur, klappa og framtalin trix þá fór hún að vinka um átta mánaða í tíma og ótíma - aðallega ótima þó, hún er farin að standa upp við hluti og þ.a.l. detta ca einu sinni á dag og bað er í ótrúlegu uppáhaldi. Núna erum við svona farin að bjóða henni flestan mat að undanskildum fiski, mjólkurvöru og svo viljum við ekki að hann sé kryddaður. Kökur og sætindi er eitthvað sem við viljum ekki að verði haldið að henni...vonum að ættingjar hjálpi okkur með það (hér með er því komið til skila ;) ) Hún labbar með ef haldið í hendurnar á henni, ég er skíthrædd um að hún fari að fara óþarflega snemma af stað og reyni bara að fá hana til að setjast á rassinn eins og önnur prúð átta mánaða börn
Skrifað 13. Nóvember: Núna grenjar hún þegar hún við sækjum hana til dagmömmunnar. Vill vera hjá Agnesi "mömmu" sinni. Það er ekki slæmt að henni líði svona vel þar. Það líður nú fljótt hjá og hún er nær alltaf í stuði eftir heimkomu. Þroskinn er hraður núna, Rúmlega, 9 mánaða fór hún að skríða á fjórum, hún labbar meðfram öllu. Hristir hausinn í gríð og erg fyrir neineineinei, Sýnir barnaefni mikinn áhuga og dillar sér við tónlist. Smellir líka alltaf mikið í góm ef hún heyrir lag. Vinkar öllum sem koma og fara, gerir hreyfingar með Kalla litla kónguló og 10 mánaða er hún farin að fela sig og þú átt að segja bööö. Er mjög matákveðin, veit hvað hún vill og borðar það sem henni finnst gott, en er líka ákveðin ef vont..er komin með svona frekjuískur. Við erum farin að gefa henni allan mat nema sætindi og hún hefur mikinn áhuga á öllu sem allir borða og drekka. Hún fær ennþá brjóst á morgnanna, eftir dagmömmu og kvöldin. Sefur oftast alla nóttina, vaknar stundum einu sinni en við reynum að láta hana sofna sjálfa aftur - hvíldin er farin hjá okkur öllum ef hún kemur upp í. Er rosalega dugleg að leika sér sjálf og alveg elskar að rífa allt upp úr dótakassanum sínum. 10 mánaða helgina fór hún svo að benda á allt risastórum augum og haaaa? (kippir í kynið ;) )
Skrifað 6. mars 2009: Nú er skottan að verða stór. Hún fór að labba 12 mánaða og eins vikna. Var búin ganga óstudd nokkuð mörg skref samt nokkrar vikur fyrir það. Frá því hún fór að sýna viðbrögð hefur hún alveg dýrkað dýr, lifandi, í tv og á milli 13-14 mánaða fór hún að æfa dýrahljóðin. Segir hvað kanínurnar gera, segir bíbí við valin tækifæri og öll hin dýrin segja mmmmm, enda segja þau mörg eitthvað sem byrjar á m! Hún er búin að vera mikið lasin á tímabilinu nóvember-mars eða 10 sinnum í allt. Hún fékk fyrsta pensilín skammtin á ellefta mánuði, fór í rör og nefkirtlatöku 8. desember þar sem hún jafnaði sig ekki á eyrnarbólgunni á milli sýklalyfjaskammta. Auk almenns kvefs, hita og eyrnabólgu fékk hún tvisvar magapestir, RS vísurinn og hlaupabólu. Jólin voru yndisleg, allt jóladótið var "hohoho". Hún er dugleg að borða þegar hún er hress, uppáhald er hafragrautur, bjúgu í hvítri og kjötbollur í brúnni. Allir sem hugsa um hana þá stundina eru mamma. Þegar þetta er skrifað, 14 mánaða, eru skór aðalmálið og fara út að leika, svo vill hún labba allt sjálf inni sem úti, má ekki halda á henni. Henni finnst líka gaman í eltingaleik og svo kemur hún og knúsar ef þú sest á gólf og biður um knús. Hún er ekki sérlega hrifin af baði og það þarf að fara varlega þar, og hún sko fyrilítur sturtur og rennandi vatn! Fer alltaf sjálf að sofa á milli átta og níu og sefur til svona 6-8, oftast alveg í gegn til átta. Hún fer frekar oft í pössun greyið, en við viljum trúa því að hún hafi bara gott af því að eyða lengri tíma ein með ættingjum og er hún víst stillt og prúð í þeim aðstæðum líka.
Skrifað 4. júlí 2009: Í maí byrjaði Embla María á leikskóla, aðlögunin gekk vel og fyrsti mánuðurinn veikindalaust en júní hefur hún meira og minna verið heima, með fmmtu veikina, lungnabólgu og gin og klaufaveikina.. aftur. Þetta tekur á en hún hlýtur nú að vera langt komin með barna sjúkdómana. Hún er mikið yndi, finnst skemmtilegast að vera úti, pabbi hennar hjólar með hana um borg og bæ og ég hengi hana í poka á bakið og dreg með upp um fjöll og fyrnindi. Hún er algjör hetja, alltaf svo jákvæð og dugleg í þessu slarki og ég er mjög stolt af henni. Hún er ákveðin lítil písl, þarf mikla nærveru og er óörugg ein - það þarf helst einhver að sitja með þegar hún er að leika, horfa á tv o.s.fr. Við erum svona smá saman að reyna efla hana til sjálfstæðis með að vera ekki stöðugt með hana í höndunum, leiða frekar og svona og þetta kemur smám saman. Hún er farin að syngja með úmbarassalögunum, allir krakkar, uppá grænum, lita laginu, að vísu eru orðin ekki skýr en hún fylgir og heldur laginu. Svo dansar hún fugladansinn og er stöðugt að bæta í danssporinn. Orðaforðin vex dag frá degi, hér kemur það sem ég man: Blóm, tré, skór, sokkur, mamma, pabbi, kúka, takk, takk fyrir mig, úlpa, húfa, auga, bumba, bæ, hæ, María, afi, Hulda, kisa, hestur, Lísa, voffi, meme, kerra, skyr, drekka ,sitja, nei, já, bíll, krakkar, bók, meira, hjálpa, bleyja, jæja, tannbursta, Barbara, Karen og örugglega eitthvað sem ég er gleyma. Hún skilur vel og það er vel hægt að ræða við hana. Hún er svakaleg pabbastelpa og spyr stöðugt um pabba sinn ef hann er ekki nálægt en sækir meira í mig þegar við erum öll saman. Hún vill hlelst hafa alla saman og í sama rýminu. Hún sefur í sínu rúmi á næturna, fer sjálf að sofa á kvöldin en kemur upp í og kúrir með okkur á morgnanna. Hún fór að sofa inni á daginn þegar hún byrjaði á nýja leikskólanum og á svipuðum tíma fækkuðum við daglúrum niður í einn.
Skrifað 22. september 2009: Sumarfríið var æðislegt og frábært fyrir okkur foreldrana að fá að fylgjast með snúllu dafna og þroskast. Nú er hlaupið ekki labbað, skemmtilegast af öllu er ef einhver nennir að fara inn og leika með henni í dótinu hennar. Í september hefur málþroskinn alveg dúndrast áfram og nú tjáir hún sig meira og minna í þriggja orða setningum. Bjúgu í uppstúf eru án efa uppáhalds maturinn og henni finnst gaman að láta lesa fyrir sig bækur. Hún er aðeins farin að nota koppinn eftir hentuglega, veit augljóslega þegar hún þarf en segir okkur oftast frá á eftir. Fer alltaf að sofa sjálf, hefur undanfarið verið að skríða upp í nóttinni.. eiginlega meira svona farið að færast á kvöldin. Finnst gaman á leikskólanum og talar mikið um að "leika saman". Hún telur upp að tíu með öðrum, bendir á flesta líkamsparta aðspurð, syngur og trallar mörg lög, sækir það sem hún er beðin um, kann að taka til þegar hún vill það. Erum að berjast í smá veikindaleiðindum en tvisvar á skömmum tíma hefur hún greinst með lungnabólgur sem er "kaldar" og hlustast því ekki og greinast ekki fyrr en orðin sárlasin. Teljum okkar komnar í öruggar hendur Guðmunds Ásgeirssonar og treystum því nú að veikindi fari minnkandi.
Skrifað 1. desember 2010: Hlutirnir gerast hratt í lífi tæplega tveggja ára barns. Embla María er orðin nánast altalandi, svo gaman að fylgjast með henni. Hún er mjög samviskusöm lítil stúlka og kurteis, þakkar alltaf fyrir sig og gerir mun á því þegar sérlega vel er gert við hana, þá segir hún "Embla María er heppin", alveg bræðir. Núna er hún að æfa jólalögin mjög spennt, og er með á heilanum að eiga afmæli, enda er hún yngst á deildinni sinni og öll hin börnin í afmælum núna. Hún er alltaf ánægð í leikskólanum en þrátt fyrir að vera almennt prúð þá á hún nú alveg skap. Hún harðneitar sumum hlutum og er komin á aldurinn sem hægt er að múta henni, og þá hættir hún að gráta á nóinu. Hún er líka fær um að detta út af gremju, en það er víst eitthvað syndrom sem hrjáir stundum börn en þá er hún á innsoginu það lengi að hún blánar upp og verst hefur það orðið svo að hún datt aðeins hún. Já, maður er ekki dóttir mömmu sinnar fyrir ekki neitt. Embla María elskar Karen Evu litlu frænku sína mikið og er hún í miklu uppáhaldi ásamt Palla hennar Maríu og svo Möggu okkar þó enginn annar sé lastaður þá verður hún alveg extra glöð þegar á þau er minnst eða þau koma. Nýlega eignuðumst við svo litla frænku sem var skírð í fyrradag, Ásdís Ýr, Embla María er búin að vera spennt yfir henni og kallar hana litla frækn en var svona minna "impressed þegar þær hittust. Þær verða kynntar betur fljótlega :) Af heilufarinu er það að frétta að við finnum mikinn mun eftir að hún var sett á stöðuga astmameðferð og hún er bara allt annað barn. Vonandi helst það, annars kom í ljós að annað rörið er dottið og hittum við lækni á næstu dögum að ákveða framhaldið á því.
Skrifað 9. apríl 2010: Núna þegar Embla María er orðin vel rúmlega tveggja ára get ég sagt að hún sé orðin krakki og það er ekki mikill ungbarnabragur á þessu lengur. Hún er mjög upptekin af boðum og bönnum þessi misserin og mikill siðapostuli "hendur undir börn og ekki segja orð", "það er ljótt að lemja", "það er bannað að bíta", "ég þarf að jafna mig aðeins", "það er hættulegt að klifra" o.s.fr. Hún er dugleg að tala, hefur góðan orðaforða en maður þarf svolítið að þekkja hana til að skilja vel, hún segir err og notar vel, á erfitt með s í upphafi setninga og l inn í orðum en við erum afar stolt af málþroskanum hennar og samræðuhæfileikum. Skapið vex með degi hverjum og hún tekur nú aðeins meira í blessunin og prófar sig hressilega áfram þessar vikurnar og hefur ákveðnar skoðanir - almennt er hún samt hlýðin og samvinnuþýð ef rétt er farið að henni. Hún leikur meir og meir en mætti vera duglegri sjálf, herbergið er vanalega hálft inní stofu :) Hún er aðallega með dúkkurnar sínar þrjár, Tinnu, Palla og Dúkku. 25 mánaða hætti hún með snuð nema þegar hún sefur eða eitthvað sérlega dramatískt hefur gerst, rúmlega 26 mánaða hætti hún með bleyju á daginn, það gerðust nokkur slys fyrstu vikuna og svo svona ca eitt á viku, meira er það ekki. Þessa dagana kallar hún pabba sinn bara Ævar og ekkert annað kemur til greina, hún hefur prófað að tvímenna með mömmu sinni á hestbaki og hefur gaman af og orgar mikið þegar farið er úr hesthúsinu. Enn fær hún ekki sælgæti en ég er ekki jafn ströng við hana með kökur eða sætindi en við leggjum okkur ennþá fram við að halda henni frá súkkulaði. Hún er aðeins betri af veikindunum, hefur samt fengið lungnabólgu tvisvar í vetur og svo kinnholubólgur en þetta er ekki jafn oft og í fyrra. Hún er á astmalyfjum bæði pústum og töflum og verður fram á vor.