Fæðingarsagan
þann 27. apríl 2009 fórum við tilvonandi foreldrar á meðgöngudeild landspítalann. Það átti að fara að koma mömmunni af stað. Það var búið að mælast eggjahvíta í þvagi en blóðþrýstingur var í lagi. En mamman var ekki alveg sátt við það og í samráði við fæðingarlækni var ákveðið að setja hana af stað. Það var mæting klukkan níu um kvöldið. Mömmunni gefin tafla og sett í monitor. Þar var allt með kyrrum kjörum. Síðan var mömmu gefin tafla á 4 tíma fresti yfir nóttina. Pabbin fékk að gista með mömmu og var lítið sofið þessa nótt vegna spennings.
Um klukkan 7 um morguninn voru verkirnir farnir að koma og mamman var sett í monitor. Um 3 mín voru á milli verkja en þeir voru ekki mjög harðir. Útvíkkun var þá komin í 2+ og því var ákveðið að senda mömmuna á fæðingardeildina til að láta sprengja belginn. Það gekk nú ekki betur en svo en að bíða þurfti fram á hádegi til að það losnaði stofa. (blessuðu verslunarmannahelgarbörnin að koma sér í heiminn:) Um hádegi var belgurinn sprengdur og fóru þá verkirnir að harðna verulega og voru um 2 mín á milli verkja. Útvíkkunin gekk þó frekar hægt og um 3 leytið var hún bara komin í um 4 svo það var ákveðið að bíða framyfir vaktaskipti til að koma hríðaukandi dreni fyrir.
Jæja, svo var beðið og beðið. Amma Lína kom og prjónaði og Amma Anna réði krossgátur og mamman og pabbin orðin frekar óþreyjufull...
Um 5 leytið var svo sett upp dren en þá var útvíkkunin eitthvað búin að aukast. Verkirnir voru orðnir frekar harðir og mamman vildi nú alveg fara að ljúka þessu. verkirnir jukust og jukust og um 8 leytið um kvöldið bað mamma um mænudeyfingu, enda alveg að verða búin á því eftir daginn...
Stuttu seinna var komin full útvíkkun en rembingsþörfin lét standa aðeins á sér...
Um 10 leytið um kvöldið byrjaði síðan hasarinn. Amma Lína og pabbi stóðu mjög dygg við hlið mömmu en fæðingin gekk seint og illa verður að segjast. En 23:08 kom loks snáðinn í heiminn, 18 merkur og 54 cm og fullkominn í alla staði:)