Nöfnin okkar
Hvað þýða nöfnin?
Rakel: Nafnið er úr hebresku og rússnessku og merkir ær, eða gimbur; hún er táknmynd sakleysis og viðkvæmni og elskulegheita. Framburður nafnsins í íslenskri tungu er einna líkastur upprunalegum framburði þess og er t.d. mun nær en hin enska útgáfa, Rachel. Í Sköpunarsögu Biblíunnar, er Rakel kynnt vel til sögunnar, sem ljósri á vanga, fagurri að sköpulagi og í framkomu (gen 29:17).
Nafnið er komið til Íslands strax um 1185, en í Sturlungu er Rakel ein, gift Má “kumbalda” Steingrímssyni, fornvini Sturlunga. Nafnið hefur verið í almennri notkun alveg frá um 1620-30 hér á landi, skv. Íslendingabók.
Samantekt: Sigfús Örn Guðmundsson, 2007
Talía: Nafnið merkir morgundögg. Margt er óvíst um uppruna nafnsins, en Thalía var dóttir Seifs og Mnemósýnu (minnis) skv. Theógónubók Hesíods frá sjöundu öld f.kr. Sú Talía, var ein skáldskapargyðjanna 9 í grískri goðafræði og sú áttunda í röðinni. Hún veitti innblástur í gamanleik, sveitarómantískan ljóðskap og gleðisöngva. Nafn hennar merkir sú er blómstrar. Þaðan er nafn hennar upprunið í albönsku máli og merkti þar sú er hæðist og útskýrir hversvegna hún er skáldskapargyðja gamanleiksins. Málarar endurreisnartímans og ný-klassíkurinnar (t.d. Eustache Le Sueur og Jean-Marc Nattier) máluðu hana oftast með leikgrímu í hönd, staf fjárhirðis og með nettluvönd sér við hlið. Henni líkaði sveitalífið best.
Ein Náðargyðjanna hét einnig Talía og sú var dóttir Seifs og Eunomíu (einingar). Sú þótti ljós á hörund og falleg mjög. Hún var gyðja velfarnaðar og gleði.
Í arameísku máli og hebresku (og enn í arabísku) merkir orðið talía/ -tal, dögg af himnum (morgundögg). Í rússnesku er Talía oft stytting á Natalía; sú sem fæðist á jólum. Líklegast er upphaflega merkingin komin úr frumbyggjamáli indó-evrópu (aboriginal?) þar sem það merkir “nálægð við vatn”.
Samkvæmt vefnum islendingabok.is, kemur nafnið Talía ( eða Thalía) fyrst fyrir árið 1935 og síðan ekki aftur fyrr en 1977 og svo fjölgar þeim um aldamótin 2000. Nafnið er nokkuð útbreytt í mörgum menningarheimum, líklega vegna víðtækrar skýrskotunar í ýmsum tungumálum.
Samantekt: Sigfús Örn Guðmundsson, 2007
Fallbeyging á nafninu:
nf : Rakel Talía
þf : Rakel Talíu
þgf: Rakel Talíu
ef : Rakelar Talíu
Víkingur : Orðið mun dregið af Víkinni, Óslóarfirði í Noregi eða sá sem leynist í víkum og vogum.
Kári: Norrænt nafn og merkir hrokkinhærður. Nafnið er einnig notað sem persónugervingur vinds.
Fallbeyging á nafninu :
Nf. Víkingur Kári
þf. Víking Kára
þgf. Víkingi Kára
ef. Víkings Kára
Elmar: af élmar; skip eða samsett af t.d. Elías og Mar-. Önnur merking er úr forensku Æthelmær sem er samsett af fornliðnum Æthel-, sem merki aðal, og viðliðnum -mær sem merkir frægur.
Harri: höfðingi, konungur. Nafn þettta kemur örfáum sinnum að fornu. Það varðveitist einnig í bæjarheitnum Harrastöðum.
Fallbeyging á nafninu:
nf. Elmar Harri
þf. Elmar Harra
þgf. Elmari Harra
ef. Elmars Harra
samantekt frá Bylgju Dögg, tekið af http://www.hugi.is/tilveran/korkar/619640/merking-mannanafna/